Archeolodzy badają kurhany koło Woli Chroberskiej

Kurhany, prawdopodobnie sprzed 5 tys. lat, badają archeolodzy w lesie koło Woli Chroberskiej. - To niezwykła okazja, bo takich obiektów jest już niewiele i są one chronione - mówią naukowcy.

Nowożytna historia tych kurhanów to seria pozytywnych zaskoczeń. Dwa kurhany są w lesie i archeolodzy do wiosny zeszłego roku nie mieli o nich pojęcia. Zauważył je Hubert Wierzbicki, syn leśniczego, gdy razem ze znajomym chodził po lesie. Powiadomił Adama Ochwanowskiego, kustosza Ośrodka Dziedzictwa Kulturowego i Tradycji Rolnej Ponidzia w Chrobrzu, a ten dał znać archeologom. Potem wojewódzki konserwator zabytków wydał zgodę na ich przebadanie, czyli rozkopanie. - Nie do końca było wiadomo, czy to kurhan. Poza tym groziła mu zupełna zagłada. Był już mocno podziurawiony, m.in. przez lisy - mówi Andrzej Przychodni, archeolog z Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Kielcach.

Od dwóch tygodni na miejscu pracuje grupa archeologów z Instytutu Archeologii UMCS w Lublinie oraz Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk w Krakowie. Pomimo potężnych korzeni drzew udało im się już dotrzeć do podstawy kurhanów. - To rzadka okazja do badań. Takich obiektów jest niewiele i zazwyczaj są one chronione - podkreśla Piotr Włodarczyk, archeolog prowadzący badania.

Opowiada, że kurhany usypane na wzgórzu leżą na osi wschód - zachód. - Przypuszczamy, że pochodzą prawdopodobnie z epoki kamienia, czyli powstały około 3 tys. lat przed naszą erą - mówi Piotr Włodarczyk. Świadczą o tym koliste ślady po rowkach, które kiedyś ograniczały podstawę kurhanu. Co ciekawe, w kurhanie nie odnaleziono komory grobowej. Są za to niewielkie fragmenty ceramiki oraz ciemniejsza warstwa gruntu lub pozostałości z ogniska. - Niewykluczone, że w kurhanie albo na jego powierzchni został rozsypany popiół po spaleniu zwłok. Poza tym część śladów może świadczyć o spaleniu na miejscu kurhanu jakiejś konstrukcji przypominającej wyglądem szałas - przekonuje Włodarczyk.